17/1/2007 - Kurbağanın umutlu mücadelesi

Bir köylünün yoğurt yapmak için bıraktığı süt dolu kaplara bir kaç kurbağa düşmüş..boğulmamak için habire çırpınmış kurbağalar...bazıları çaresizce çırpınmaktan bitap düşmüş ve bırakmışlar kendilerini ölümün kollarına..boğulmuşlar..
   yalnız bir kurbağa kalmış mücadele eden ..ölüme direnmiş..çabalamış..çabalamış..yorulmuş tükenmiş ama vazgeçememiş hayattan...belki kurtulurum diye umutla habire çırpınmış...birden sütün sertleştiğini fark etmiş..artık daha rahat durabiliyormuş yüzeyde..ve süt katılaşmış yoğurt olmuş..kurtulmuş.sevinmiş mücadeleyi bırakan arkadaşlarına üzülmüş..
   Köylü geldiğinde süt kaplarından birinin çok erken yoğurda dönüştüğünü ve halsiz kurbağanın çırpınışlarıyla buna sebebiyet verdiğini anlamış..artık daha erken yoğurt yapıp zengin olacağını hayal etmiş ve bizim mücadeleci kurbağayı alıp yeni bir süt kabına atmış..bizim umutlu kurbağanın artık umuda ihtiyacıda yokmuş..çünkü sonuçta sütün katılaşacağını biliyormuş..
    Kurbağa artık bir kaptan diğerine bırakılmaktan bıkmış..kendilerini vaktiyle ölümün kollarına bırakan arkadaşlarına gıpta etmiş..bu hali ölümden betermiş..
    Ve bir gün çırpınmamaya yemin ederek bırakıldığı kapta ölümü beklemiş..arkadaşları ölüme mecalsiz teslim olurken o kuvvetini harcamadan gücüyle boğulmuş...evet bizim kurbağanın ölümü intihar oldu haliyle.diğer kurbağalar kazayla öldüler.. 
   

24/12/2006 - BİR KERE SEVMEK

Saklayamaz ruhu hiçbir mekan

Tılsımı çevirir bedeni kendine

Ve fırsat yoktur..

Çoktan ölmüştür bir yüzükle..

Bu öyle bir şeydirki hani nasıl?

İnsan yüz çeşit ölebilse bile

Bir kere ölürya...

Onun gibi..

Kavuşmak bir sefer..

Ölmek bir sefer...

Ve yalnız bir sefer;

Yalnız bir ruha..

     BU CAN, BU BEDEN SENİN DEMEK...

24/12/2006 - DERTLİ SEFİNE

Ağır ağır yanaşır kıyıya yaralı bir sefine.Yıllardır kan kaybedipte,ölümü binlerce kez istesede hep umut yaşatmıştır onu,birde denizin acılığını silen tatlı yağmurlar.Binlerce yolcu var yine kıyıda hangisini alsa?Hepside ayrılmak istemiyor rıhtımdan ama mecburiyet var.

      Ve gemi indirir paslı çapasını kıyının derinliklerine.Açılır kapılar rıhtıma usülce,binerler yolcular istemeselerde.Biletlerinin vaktidirya yolcuların, faniden ebede;durduramaz bu gemiyi ne rötar ne hastalık ne de tabiatın bilmem hangi hali...Kaptanı yoktur zaten,gemi kendisi kaptandır.Son yolcuda bindiğinde gemi usulce uzaklaşır ağlaşanlardan ve rıhtımdan.Kimi yolcu bir bahçeye açarken kamarasının kapısını;kimide açar ateşten çukurlara...

       Ağır ağır toparlanır dertli sefine..Demir alınır,dümen döner inkar edilene..hak olana...

       Ayırdığında sefine rıhtımda iki seveni;dert o zaman dert olur ağırlaşır yük olur...

            Ya Rabb ; beni rıhtımda yalnız bırakma,eğer binecekse canan gemiye illa;onu da bensiz bırakma....

23/12/2006 - Hayat Bahçesi veSen

            Bazen diken, bazen gülle okşanır çıplak ellerin.Ruhun sayıklarken hep ebede olan aşkını;sen dolanır durursun evleri,sokak ve caddeleri belkide şehirleri,ülkeleri.....

             Ve yanıbaşında duran hakiki sevdayı bir türlü sevemez, ırağa bakarsın hep.Gururun sevgiliyi yücelttiğinden midir? bilemem.

             Ben sana, beni sorarken;sen hep kendini anlatıp durursun....ve bu gemi sürünür durur hep....rıhtımlar sesine küs uyurlar geceler....

23/12/2006 - NAMENE

         Aşkı deryalarda aradım.Nehirlerinde buldum..Durgunluğuna aldandım,daldım;girdaplarında boğuldum..Yılmadım kapına bir sokak köpeği oldum.Çöplüğünde mendilini buldum.Kalbimin ıssız bir köşesine mendilinle adını kazıdım.Aritmiler kovaladı bedenimi geceler boyunca...

          Her ölümü hissettiğimde ben seni buldum...